De authentieke en tijdloze wereld van Ralph Lauren
november 2025
RL/Cultuur

Waar ik me vrij voel

Het was een droom die ontstond in mijn hart en eindigde op een ranch in Colorado.
Door Ralph Lauren
Voordat ik een huis had in de bergen in het Amerikaanse Westen, woonde ik er al in mijn hart. Een vriend gaf me een oude versleten cowboyhoed en dat was mijn eerste ervaring met de droom. Ik groeide op met een voorliefde voor traditionele preppy kleding, en toen, plotseling, merkte ik dat ik me meer aangetrokken voelde tot jeans en cowboylaarzen. Beide stijlen zijn onmiskenbaar Amerikaans, maar de Western-uitstraling was in die tijd in zekere zin onaangetast. Voor mijn gevoel was de cowboy een soort vogelvrije eenling. In dat gevoel herkende ik iets van mezelf. De cowboy heeft een eigen manier van leven. Hij is gehard en zijn kleding heeft een specifieke uitstraling. Ik was óók geïnspireerd door het kleurenpalet van het Westen – de kleuren van de woestijn, de zonsondergangen, turquoise sieraden – en door de dingen die je daar vindt, die met de jaren alleen maar mooier worden. Versleten jeans en rode pick-uptrucks, rodeogespen, flanellen overhemden en jassen met franjes. Ik werd verliefd op de vrijheid van het Westen en op de eclectische stijl die zich erdoor liet inspireren.
Ik herinner me de ochtend dat Ricky en ik het gingen bekijken nog goed: het licht over de weiden, het zonlicht dat op de schuur viel. We wisten meteen: dit is de plek waar we willen wonen.
TIJD VOOR DE BERGEN
Het leven op de Double RL Ranch bestaat uit paardrijden, eenvoudige maaltijden in de buitenlucht en tijd doorbrengen met het gezin.
Als ik aan het leven in de bergen denk, draait het niet om één ding. Het is een wereld met boerderijen en rivieren, hoog gras en besneeuwde bergtoppen. Het is het pioniersgevoel uit de boeken van Willa Cather, de bergtoppen die Ansel Adams vastlegde en de heroïsche portretfotografie van Edward Curtis. Het zijn velden en beken, buitensporten en het plezier van het onverwachte – wit kant dat ooit een ruwe houten boerderijtafel bedekte of zachtjes danste voor een zolderraampje in de wind, later omgetoverd tot romantische jurken met ruches; robuuste plaids en Scandinavische patronen; Navajo dekens en vroeg-Amerikaans patchwork. Alles met elkaar verweven – alles één. Het is als een smeltkroes van kleuren en aardsheid, van functionaliteit en optimisme – de essentie van Amerika zelf – en iets wat je vrijwel overal kunt dragen, afhankelijk van wie je wilt zijn en wat je wilt uitstralen. egin jaren 80, na een lange zoektocht naar een stuk land, hoorde ik van een 100 jaar oude schuur op een groot stuk land in Colorado, met uitzicht op de San Juan Mountains. Ik herinner me de ochtend dat Ricky en ik het gingen bekijken nog goed: het licht over de weiden, het zonlicht dat op de schuur viel. We wisten meteen dat dit de plek was waar we wilden wonen. Maar ik wilde geen nieuw huis bouwen. Ik wilde een oud huis. Ik hou van land om wat het is – de uitstraling, de onaangetaste schoonheid. Het idee om hier te bouwen, pijnigde me. De eerste twee jaar woonden we daarom in een eenvoudige trailer, zodat we op ons gemak de tijd konden nemen om plekken te kiezen die laag en onopvallend waren, waar de huizen half verscholen tussen de bomen zouden liggen. Het huis dat we uiteindelijk voor ons gezin bouwden, lijkt van de buitenkant op een kleine blokhut, maar eenmaal binnen voelt het verrassend ruim aan. Ik heb het gebouwd met hout van oude schuren. Ik wilde een hordeur die piept als je hem beweegt. Als iets oud is, moet dat ook zo voelen. In de loop der jaren is de Lodge, zoals we het huis noemen, een thuis geworden voor alle dingen die hier horen: schilderijen van inheemse kunstenaars, aardewerk, geweven manden, omslagdoeken, tapijten en traditionele dekens. Hun uitgesproken kleuren en met de hand gemaakte texturen zorgen voor een bijzondere schoonheid en helderheid in contrast met de donkere houten muren van het huis. Mijn werk is een afspiegeling van hoe ik leef. In Colorado draait alles om familie en vrienden, om de maaltijden die Ricky klaarmaakt en die we aan een lange tafel buiten eten, om paarden in het veld en ritjes in een oude pick-up. Het is de droom van het leven in de bergen waar ik in mijn hart al zo lang naar verlangde. We hebben het stukje bij beetje opgebouwd, en ik deel graag een deel van die manier van leven op deze pagina.