De insidergids: het Aspen van James Salter
Naast zijn bekendheid als iconische Amerikaanse schrijver was Salter tevens skiër, bergbeklimmer en gevechtspiloot – en jarenlang de ziel van het Aspen uit vervlogen tijdenDe Amerikaanse schrijver James Salter (1925–2015) schreef zijn eerste roman, The Hunters, over zijn ervaring als gevechtspiloot in de Koreaanse Oorlog. In Light Years wordt een portret geschilderd van een huwelijk in de Hudson Valley dat op de klippen loopt, en zijn meest geprezen roman, A Sport and a Pastime uit 1967, speelt zich af op het Franse platteland. Maar zijn naam is vooral synoniem met Aspen in Colorado, waar de in New Jersey geboren schrijver in 1968 met zijn gezin naartoe verhuisde.
Halverwege de jaren 70 kocht en restaureerde Salter een oude mijnwerkershut in het historische West End van Aspen, met als doel de New Yorkse uitgeverswereld te ontvluchten. Hij bekwaamde zich in klimmen en skiën, en stond samen met zijn tweede vrouw, Kay Eldredge, in de stad bekend om hun intieme diners (beschreven in hun verrukkelijke boek Life Is Meals uit 2010). “Om er te willen zijn, moest je al behoorlijk interessant zijn. Het was nog geen megabestemming geworden”, zegt Eldredge over het Aspen van 50 jaar geleden. “Het was werelds op een andere manier.”
Hoewel zijn gekozen thuis zelden onderwerp van zijn werk was, creëerde Salter een bewonderenswaardig schrijversleven voor zichzelf in de 'koningin van de Amerikaanse ski-oorden', zoals hij het ooit zelf noemde. Hieronder leiden we u rond langs een aantal van de favoriete plekken van de schrijver, die nog steeds populair zijn. En het vakantiehuis in West End? Die unieke driekamerwoning is te huur via Airbnb.
DE BAR
In de tijd van Salter was de bar van het 19de-eeuwse Hotel Jerome het sociale middelpunt: “Vanaf het sluiten van de skiliften tot na middernacht wás iedereen daar of waren ze er geweest”, schreef hij. Gonzojournalist Hunter Thompson, de andere beroemde schrijver van Aspen, kwam er American football kijken en, afhankelijk van zijn stemming, “eten of drinken naar het scherm gooien.” J-Bar, zoals het nu heet, moet nu concurreren met The Little Nell, The St. Regis en andere uber chique gelegenheden. Maar het is een mooie ruimte met een geschiedenis, en de keuken van chef Rob Zack heeft misschien wel de beste hamburger van de stad. De nieuwste aanwinst van het uitgebreide hotel is Bad Harriet, een chique cocktaillounge in de kelder van de verbouwde drukkerij ernaast.
DE BOEKWINKEL
In Salters tijd waren er maar liefst vijf boekwinkels in Aspen. Daarvan is alleen Explore Booksellers er nu nog. Salter was bevriend met de oorspronkelijke eigenaresse, Katharine Thalberg, dochter van Hollywood-producent Irving Thalberg, en vond haar renovatie van een oud Victoriaans huis 'oogverblindend'. (Ze organiseerde er feestjes voor hem, elke keer als hij een nieuw boek uit had.) Na haar dood in 2006 is Thalbergs gevestigde literaire hub in stand gehouden door verschillende rijke inwoners van Aspen. Bovendien is het vooruitstrevende vegetarische café dat ze erboven vestigde nu bekend als Pyramid Bistro, de beste plek in de stad voor tofu met citroengras, gnocchi van zoete aardappel en andere glutenvrije gerechten.
PLEKKEN OM TE SKIËN
Hoewel hij de sport pas op latere leeftijd ontdekte, was Salter een onverschrokken skiër tot hij halverwege de 80 was; in een van zijn meest iconische tijdschriftartikelen beschrijft hij een huiveringwekkende afdaling in Kitzbühel met de Oostenrijkse afdalingskampioen Toni Sailer. De sneeuw in Aspen, schreef Salter, “is heerlijk, vaak zo krakend en koud dat erop skiën lijkt alsof je over fluweel glijdt.” Hij hield van de ruigere afdalingen van Aspen Mountain; alleen al de namen Corkscrew en Franklin Dump riepen 'het ijzige angstgevoel' op. Maar vooral op de drukkere bergdagen verlangde Salter naar de eenzaamheid en de 'locals-only' vibe van de Aspen Highlands. In zijn reisverslagen liet hij zich nooit enthousiast uit over dit gebied, wellicht omdat hij er niet nog meer mensen naartoe wilde lokken. De Highlands blijven een paradijs voor gevorderde skiërs – meer dan een derde van het terrein is dubbelzwart – en zelfs nu de toegang tot de skiliften is verbeterd, waant men zich hier nog steeds ver weg van de glitter en drukte van de drie andere skigebieden van Aspen.
DE RESTAURANTS
“Alles wat 10 jaar of ouder is, krijgt de stempel 'oud' in Aspen. Alles ouder dan 20 jaar, is een traditie", schreef Salter. Restaurants hebben vaak een korte houdbaarheid, een van de redenen waarom bijna al zijn favorieten zijn verdwenen. Een uitzondering is het niet klein te krijgen Red Onion, dat zijn deuren opende in 1892 en misschien wel het enige etablissement in Aspen is dat nu minder chic is dan bij de opening. Vaste klanten komen hier voor de vertrouwde chicken wings, frietjes en taco's – die in ieder geval in de zomer aan tafel worden gebracht door lokale scholieren en studenten – en voor de indrukwekkende whiskeycollectie. Op het menu staat de laatste tijd meer dan alleen barhapjes, en vorig jaar is het terras uitgebreid. Ook overgebleven uit de tijd van Salter is het ietwat afgelegen Pine Creek Cookhouse. Een 'alpine gastronomie' heeft de Hongaarse gerechten vervangen die er vroeger werden geserveerd: denk aan biefstuk van buffelhaas met chimichurri, regenboogforel met citroenboter en broodjes eland-bratwurst op geroosterd gevlochten brood.
DE ONTSNAPPING
Voor langlaufen raadde Salter van harte het gebied rond het spookstadje Ashcroft in Castle Creek Valley aan, dat op 19 km rijden van het centrum ligt. Eldredge en hij namen gasten van buiten de stad er graag mee naartoe. De verlaten mijnwerkershuisjes zijn pittoresk en een restaurant in de buurt serveert, op een verwarmd terras, stevige lunches voor na het sporten. Materiaal kan worden gehuurd bij Ashcroft Adventure Lodge, ook in de zomer, als de loipes uitstekend geschikt zijn om te wandelen en te fietsen.
