Het Lauren-familiealbum
Een verzameling van intieme momenten die persoonlijk zijn geselecteerd door Ralph, Ricky, Andrew, David en Dylan Lauren ter ere van de Polo Family-campagne"Ik ben grootgebracht door geweldige ouders die dol waren op hun kinderen. Wanneer je zelf opgroeit bij ouders die van hun kinderen houden, neem je dat zelf ook mee," schrijft Ralph Lauren in de inleiding van zijn gelijknamige boek. "Je kinderen worden een uitdrukking van jezelf, van jouw dromen. Mijn kinderen zijn nu volwassen, maar ik zie ze nog steeds zoals ze als kind waren. In mijn herinneringen worden ze nooit ouder."
In dit artikel vindt u, ter ere van de Polo Family-campagne, die draait om het idee dat "Family is who you love", een selectie intieme familiefoto's die persoonlijk zijn uitgekozen door leden van de familie Lauren (vele afkomstig uit familiealbums die het publiek nooit eerder heeft gezien), met daarbij de herinneringen van Andrew, David en Dylan Lauren bij de afgebeelde momenten en de essentiële rol die familie speelde binnen de wereld van Ralph Lauren.
IN DE HAMPTONS
DAVID: "Deze foto heeft altijd bij ons aan de muur gehangen in Montauk. Het is een van die momenten in je leven waarvan je denkt dat je ze echt herinnert, omdat de foto altijd aan de muur heeft gehangen. Ik had krullend, blond haar en niemand gelooft dat ik dit ben. Deze foto laat de warmte en liefde zien die we altijd voor elkaar hadden. Ik voelde het toen ik klein was en voel het nu nog. Mijn vader heeft altijd de tijd genomen om de familie op de eerste plaats te zetten en om ons te omringen met de liefde en steun die we nodig hadden. Als kind was ik altijd meer onder de indruk van de momenten dat we samen basketbalden, fietsten of op het strand liepen, dan van wat hij zakelijk ook maar deed."
ANDREW: "Als ik hier op deze foto naar mijn pa kijk, is het alsof ik in de spiegel kijken. Ik zie zoveel van hem in mijzelf terug - niet in het minst door mijn peper- en zoutkleurige haar. Wat hebben we een geweldige tijden beleefd daar in het oosten - een jong gezin met een hele zomer voor zich waarin ze konden genieten van de koele oceaanlucht en de hete zon. Geen school, geen zinderend hete stad - gewoon met het gezin met een Jeep door de duinen rijden, bruin worden en maiskolven knagen. En David had in deze periode een obsessie met manden. Als we hem kwijt waren, hoefde je alleen maar alle manden die in huis stonden te controleren en dan vond je hem meestal wel in een ervan."
IN DE STAD
DAVID: "Wat zo opmerkelijk is aan dit moment, is hoe ontzettend zeldzaam het was dat mijn ouders uitgingen. Het moet een belangrijk evenement zijn geweest, want normaal gesproken waren de zaterdagavonden eerder gevuld met thuisblijven, films kijken en tafeltennissen."
DYLAN: "Als mijn ouders uitgingen, zagen ze er altijd onberispelijk uit. Mijn vader was een van de eersten die een smokingjasje combineerde met jeans en cowboylaarzen. En dat vond ik altijd zo cool. Ik had destijds zelf ook een kenmerkende denimlook: jurken die mijn moeder maakte en zelf naaide van tuinbroeken. Hier zeg ik mijn moeder niet alleen gedag - ik bewonder ook haar lange, prachtige haar."
DAVID: "Ik wilde altijd al een paar cowboylaarzen, net als mijn vader. Ik had net mijn eerste paar cadeau gekregen van mijn ouders en droeg ze vol trots naar school, naast mijn zus en mijn pa, die ze, niet heel verrassend, ook aan had."
DYLAN: "Mijn pa lijkt net een filmster zoals hij in deze look over straat ging. En dan is er nog dat konijn dat ik vast heb. Ik heb een verzameling van meer dan 3000 konijnen en die is begonnen toen ik dit konijn van mijn vader kreeg toen ik vier was. Het was roze en wit en ik sleepte het overal mee naartoe. Bij speciale gelegenheden of als hij voor zijn werk op reis was, wist hij altijd wat hij voor me moest kopen: een konijn."
DYLAN: "Ik weet nog dat ik backstage gespannen afwachtte tot ik de runway op mocht voor mijn allereerste modeshow. Ik wilde het heel graag goed doen voor mijn pa en ik ben zo blij dat hij trots op me was, wat duidelijk te zien is aan zijn gezicht in deze foto terwijl ik oefen voor mijn grote moment. Ik vond het heerlijk om bij mijn pa op kantoor te zijn. Ik kwam er graag. Er was zoveel te zien en al die kleurrijke stoffen deden me aan snoepjes denken.
"Jaren later, toen mijn vader mijn trouwjurk ontwierp, dacht ik terug aan dit moment. Het was heel bijzonder dat mijn vader zoiets bijzonders voor mij ontwierp en ik was zo trots toen ik naar het altaar liep."
BEZOEKDAG TIJDENS ZOMERKAMP
DAVID: "Deze foto is gemaakt toen mijn vader en moeder naar de bezoekdag bij ons zomerkamp kwamen. Mijn vader had net met alle kampgangers en leiders gebasketbald en hij had een fantastisch hoekschot waar iedereen van onder de indruk was. De rest van de zomer had iedereen het daar nog over - niet over dat hij Ralph Lauren was."
DYLAN: "Een van de prestaties waar papa het meest trots op was, was dat hij een leider en aanvoerder van de kleurenoorlog was toen hij zelf naar kamp ging. En toen ik zelf naar kamp ging keek ik er altijd naar uit dat mijn vader kwam tijdens bezoekdag. Niet alleen vanwege de grote zakken snoep die mijn ouders dan meenamen, maar ook om aan mijn pa te laten zijn dat ik zijn sportieve kant en enthousiasme voor kamp ook had overgenomen. Veel kinderen vonden het spannend om toen ze klein waren naar een kamp te gaan waar je ook bleef slapen, maar mijn pa gaf me het vertrouwen om me erin te storten en ervan te genieten."
ANDREW: "Mijn neef stuurde me laatst deze foto van de bezoekdag tijdens zomerkamp. Mijn ouders leken in mijn ogen altijd jonger dan die van mijn leeftijdsgenoten. Dat zat hem in hun jeugdige vitaliteit en algemene kijk op het leven. Mijn vader is heel sportief en was altijd dol op basketbal. Twee maanden lang van huis zijn tijdens zomerkamp was niet altijd gemakkelijk en ik weet nog dat ik ooit op bezoekdag in huilen uitbarstte en mijn ouders smeekte om me mee naar huis te nemen. Mijn vader gaf me toen een advies dat me tot op de dag van vandaag is bijgebleven. Hij zei: 'Je kunt de gemakkelijke weg kiezen en nu met ons mee naar huis gaan of je kunt de kracht zoeken om het vol te houden. De weg van blijven is de zwaardere optie, maar uiteindelijk is dat de optie waardoor je een man wordt'."
BIJ DE DOUBLE RL RANCH
ANDREW: "Ik ben er vrij zeker van dat mijn pa deze foto heeft gemaakt. Hij had een fantastische oude Ford en daar maakten we dan met zijn allen ritjes in rond het terrein, hotsend en botsend in de laadbak in de open lucht. Dit is net voordat we zo'n ritje gingen maken, de stilte voor de storm."
DYLAN: "Mijn pa is dol op dit soort trucks. Hij heeft me in een van deze auto's in een schakelbak leren rijden, maar ik liet hem continu afslaan! Mijn pa absoluut niet... Hij kon overschakelen als de beste. Hier zitten we allemaal gezellig bij elkaar, maar dat veranderde met de komst van onze hond, Rugby. Hij kreeg altijd het beste plekje en wij zaten dan op de rand van de pick-up!"
DYLAN: "We vonden het altijd heerlijk om te spelen met de honden van de cowboys op de ranch, vooral met de puppy's! We zijn allemaal dol op dieren en worden heel enthousiast van de nieuwe generatie dieren waar iedereen naar uitkijkt."
ANDREW: "Mijn ouders hebben een aantal tipi's verzameld op de ranch en die zijn gezegend door een afstammeling van Geronimo. We komen daar vaak samen tijdens het Labor Day-weekend, voordat het echt koud wordt in de bergen."
DAVID: "Deze foto is een paar jaar geleden gemaakt, toen we het Labor Day-weekend doorbrachten op de ranch en deze groepsfoto hebben laten maken voor onze tipi's. Ze zijn handgemaakt en in de tipi's staan de mooiste kunstvoorwerpen die mijn ouders door de jaren heen hebben verzameld. Vaak bereiden we dan wat Double RL Ranch-steaks in de buitenlucht en kijken we samen naar de bergen, om daarna samen een klassieke Western te kijken."
