Bewust ontworpen
Ralph Lauren en Burleigh brengen met een unieke samenwerking een eerbetoon aan traditioneel vakmanschapAl brengt u maar korte tijd door in de aardewerkfabriek van Burleigh in Stoke-on-Trent in Engeland, toch krijgt u meteen beeldende geschiedenisles. Waar u ook kijkt, overal ziet u de laatste, de enige, de unieke. In een industrie die flink te lijden heeft gehad van massaproductie, achterblijvende vraag, toenemende kosten en steeds lager wordende prijzen heeft Burleigh voet bij stuk gehouden en is in het gebied dat ook wel de "Potteries" wordt genoemd gebleven. Daar maken ze nog steeds met de hand hun bedrukte aardewerk van de hoogste kwaliteit. Dit doen ze volgens aloude processen, met machines uit de jaren 40 en 50 van de vorige eeuw (plus een aantal die nog uit 1889 stammen), en nog altijd in dezelfde fabriek die eind 19e eeuw speciaal voor het bedrijf is gebouwd. Veel van het personeel werkt er al tientallen jaren en in sommige gevallen werkte hun familie er ook al en werd het vakmanschap van generatie op generatie doorgegeven. "Burleigh maakt gebruik van ambachtelijke vaardigheden die in de loop der generaties zijn ontwikkeld voor het maken van serviesgoed dat mode en trends omvat," vertelt Jim Norman, commercieel directeur van het bedrijf. Hij vervolgt: "Burleigh is echt anders dan alle andere keramiekmerken en juist deze verschillen die steeds meer worden gewaardeerd en erkend."
Toewijding aan kwaliteit, traditie en nauwgezet vakmanschap is waarom Burleigh en Ralph Lauren zo goed bij elkaar passen. Hun samenwerking door de jaren heen heeft tot een aantal prachtige lijnen geleid, zoals Arden (een eind 19e-eeuws ontwerp met kronkelende meidoorntakken), Calico (een allesomvattende bloemenprint ontworpen in de jaren 1960) en Regal Peacock (een favoriet van Koningin Mary).
Hoe passend is het dan dat de twee legendarische namen dit voorjaar samen een serie van drie exclusieve Ralph Lauren-designs uitbrengen - de eerste keer ooit dat Burleigh de originele patronen van een ander op hun items gebruikt. "In Ralph Lauren hebben we gelijkgestemden gevonden, die het belang van erfgoed in design op waarde schatten en dit combineren met hoogwaardige productie," aldus Jemma Baskeyfield, bedrijfshistoricus en retailmanager van Burleigh. Herinnerend aan de Americana-prints die u vaak tegenkomt op Double RL bandana's, is "Midnight Sky" voorzien van sterren in een hemels kleurenpalet van indigo, zwart en wit op een assortiment serviesgoed, waaronder mokken, borden en kommen. "Garden Vine" en "Peony" zijn beide voorzien van bloemenpatronen, geïnspireerd op vintage batiktextiel en eenkleurig lijnenwerk op vroege toile-stoffen. De collectie, die is gemaakt van fijn aardewerk verstevigd met porseleinaarde, omvat diner- en saladeborden en kommen, aangevuld met speelsere servies onderdelen, waaronder een klassieke theepot en een prachtige Etruskische kan. Alle drie de serviezen zijn vaatwasser- en magnetronbestendig, en bedoeld om te worden gecombineerd en jarenlang te worden geliefd. "Voor de patronen is het grote Amerikaanse stijlboek duidelijk een inspiratiebron geweest, maar ze zijn, net als de beste Burleigh-ontwerpen, echt tijdloos," zegt Baskeyfield en voegt daar aan toe: "Dit zijn de erfstukken van de toekomst, waarin het erfgoed van het verleden wordt gecombineerd, die zonder twijfel een plek verdienen in de huizen van nu.
Dat idee - dat ieder item een subtiele diepgang en individualiteit heeft waardoor het echt uniek is - is waar Burleigh al sinds hun deuren voor het eerst opengingen voor staat.
Het verhaal begon in 1851 toen de heren Hulme en Booth richtten de Central Pottery op in Burslem, een van de zeven steden die samen de belangrijkste en meest productieve centra voor keramiek vormden wereldwijd. De Britten zagen hun serviesgoed als een serieuze zaak (en dat doen ze nog) en maakten al zeker 400 jaar op grote schaal aardewerk in die regio. Verderop waren de fabrieken van Wedgwood, Spode en andere grote namen, die al een eeuw eerder waren begonnen. De skyline werd gedomineerd door de silhouetten van meer dan 2000 flessenovens (zo genoemd vanwege hun vorm, inmiddels zijn ze bijna allemaal gesloopt) en zag de lucht vaak zwart van de rook van de industrie. In 1862 namen William Leigh en Frederick Rathbone Burgess de Central Pottery over en veranderden de naam in Burgess & Leigh. Zij voegden complexere patronen toe aan het groeiende assortiment serviesgoed. Het bedrijf was een groot succes en verhuisde in 1889 naar de huidige thuisbasis, een speciaal gebouwde, door stoom aangedreven fabriek die de 'Middleport Pottery' wordt genoemd op de oostelijke oever van het Trent and Mersey Canal. Tegenwoordig is de uit rode baksteen opgetrokken fabriek een prachtig, schilderachtig doolhof, met labyrintische stegen, steile, gesleten trappen, deuren die naar onbekende plekken leiden, zolders met hoog opgestapelde Victoriaanse aardewerkmallen (de grootste verzameling in Europa) en afzonderlijke "werkplaatsen", elk met hun eigen productieprocessen.
Al sinds de begintijd richt Burleigh zich vooral op een bepaald soort bedrukking, onderglazuurtransfer, een arbeidsintensieve methode die meer dan 200 jaar geleden werd ontwikkeld. Eén voor één zijn andere bedrijven overgestapt op het goedkopere en gemakkelijkere lithografie en nu is Burleigh de enige die nog met deze techniek werkt, waarbij de ontwerpen zorgvuldig moeten worden uitgesneden uit bedrukt zijdepapier en op elk stuk serviesgoed moeten worden gewreven (en dat gaat er steviger aan toe dan u misschien zou verwachten), wat plooien maakt op ronde delen en delen waar nodig worden samengevoegd - iets wat vooral lastig is, bijvoorbeeld, bij een theepot die wordt bedekt met een druk patroon als Calico. Benoem nog wat andere processen - jiggering (borden maken), jollying (het vormen van potten en pannen), fettling (verwijderen van de naden) - en dan ziet u nog beter hoezeer Burleigh het heden met het verleden combineert. Keramiek maken op de manier zoals Burleigh dat doet, zoals het altijd werd gedaan, is een complexe aangelegenheid. Wanneer u Burleigh-serviesgoed op tafel zet, weet u dat het door ten minste 25 paar handen is gegaan, waaronder die van de sponzer en de gieter, de borstelaar en van degene die de glazuur aanbrengt.
In het begin van de 20e eeuw ontwikkelden Burgess en Leigh de merknaam Burleigh en in de jaren 1920 was het decoratieve serviesgoed van het bedrijf bijzonder in trek. Na de tweede wereldoorlog liep de vraag echter terug en hoewel de toekomst werd veiliggesteld met de verkoop aan de Britse keramiekproducent Denby in 2010 bleef één enorm probleem bestaan: een bouwvallige fabriek waarvan de restauratie onmogelijk duur zou zijn. De reddende engel? Niemand minder dan Prins Charles, wiens Prince's Regeneration Trust de gebouwen en het land opkocht en alles in een periode van drie jaar zorgvuldig restaureerde, een project dat 9 miljoen pond kostte. Nu biedt het complex ook ruimte aan kleine bedrijven, een ambachtsatelier, een café en een fantastische fabriekswinkel met uiterst charmante uitstallingen. Door deze transformatie is het een groeiplaats van ondernemerschap en vakmanschap geworden, wat Burleigh heeft geholpen om het personeelsbestand te verdubbelen en de export en online verkoop snel op te voeren.
Deze samenwerking is voor Burleigh een perfecte opstap naar de toekomst. "De nauwgezette ontwikkeling van de designs van Ralph Lauren heeft iets bijzonders teweeg gebracht - ze passen perfect bij het karakter van ons serviesgoed," vertelt Norman. "We vonden het heel belangrijk om dit te realiseren en we zijn ontzettend trots op het resultaat."
- © RALPH LAUREN CORPORATION
- © BURLEIGH POTTERY



