De authentieke en tijdloze wereld van Ralph Lauren
april 2025
RL/Mensen

Interview met RL:Zara Beard

De dochter van de beroemde fotograaf Peter Beard zet een wilde familietraditie voort
Haar familienaam gaat haar vooraf, evenals het verhaal haar vader, Peter Beard, de fotograaf en internationale playboy die Montauk zijn thuis noemde wanneer hij niet de wildernis van Kenia vast aan het leggen was en de wereld op al haar manieren probeerde te verkennen. Maar ondanks alle hectiek rondom het leven van haar vader, onthullen de jeugdherinneringen van Zara Beard een intiemere connectie met natuur, avontuur en verwondering – zorgeloze dagen in de oostelijkste badplaats van de VS waar ze haar zomers doorbracht. Beard woont nu met haar man en jonge dochter in East Hampton en zet de erfenis van haar vader voort via EchoWild, een reddingsorganisatie voor wilde dieren die ze eerder dit jaar oprichtte. De non-profitorganisatie richt zich op lokale initiatieven en projecten in de regio, zoals wildtunnels in East Hampton, gemeenschappelijke regentuinen en viskits die veilig zijn voor wilde dieren. Beard onthult, in haar eigen woorden, haar meest gekoesterde herinneringen aan haar leven met haar vader in Montauk. —Shannon Adducci

Wat zijn je favoriete herinneringen aan je jeugd in Montauk?

Montauk was niet zomaar een plek – het had een hartslag; het was een wild en ontembaar ritme van wind, zout en zee. Ons huis stond aan de rand van alles, in balans tussen land en lucht, met de oceaan die zich als een eindeloze verte uitstrekte. Ik heb er elk moment dat ik kon doorgebracht – de zomers, weekenden, verloren dagen – elk moment dat ontsnappen mogelijk was. De stad was structuur; Montauk vrijheid. Ik herinner me die eerste keer diep inademen zodra ik uit de auto stapte, de onmiskenbare geur van zout en gras; de elektriciteit in de lucht voor een storm. Lange dagen vol zonovergoten avontuur, langere nachten met het geluid van golven die eindeloos over de kliffen rolden. We waren wild, leefden op blote voeten, meebewogen door de getijden en het veranderende licht. Montauk was springlevend, en als je jezelf eraan overgaf, kon het je leren om zelf te leven.

Wat kun je nog herinneren van de tijd die je daar met je vader doorbracht?

Mijn vader kon van de meest eenvoudige dingen avonturen maken. We brachten uren door op het strand, verzamelden aangespoeld hout, visnetten die in de knoop waren geraakt en stenen die door de getijden waren gevormd. Hij zag schoonheid in dingen die vaak over het hoofd worden gezien, die gevormd zijn door de tijd en de elementen. Toen ik klein was, zochten we naar stenen die op kleine stukjes sushi leken en hij hielp me mijn eerste bedrijf op te zetten – Zara's Sushi Bar. Hij nam het serieus, alsof het een echt restaurant was. Hij maakte visitekaartjes voor me en moedigde onze gasten aan om mee te spelen terwijl ik hen dienbladen met 'sushi' serveerde. Hij liet alles groter lijken dan het was, magischer, levendiger. Het ging niet om de stenen – het ging erom anders naar de wereld te kijken, om van niets iets te maken, om te geloven dat zelfs de ideeën van een kind het waard waren om gevierd te worden. Zittend op de kliffen, terwijl de zwaluwen uit hun nesten doken, had hij het over hoe alles in de natuur een ritme en een doel had. Hij zag de wildernis nooit als iets afzonderlijks – maar als iets waar wij onderdeel van uitmaken. Die manier van kijken heeft me nooit meer losgelaten,
DE ONSTUIMIGE
Peter Beard in de buurt van zijn huis in Montauk, een landgoed van bijna twee hectare dat hij in 1972 kocht.

“Mijn vader kon van de meest eenvoudige dingen avonturen maken. Hij zag schoonheid in dingen die vaak over het hoofd worden gezien, die gevormd zijn door de tijd en de elementen.”

alhoewel het gebied de afgelopen decennia wel enorm is veranderd. Wat mis je aan het Montauk waarin je opgroeide? Wat is er nog van over?

Ik mis de rauwheid ervan. Montauk was op niemand afgestemd, het was niet ontworpen om iets voor iemand specifiek te zijn. Het bestond gewoon – ruig, geteisterd door de wind, gevormd door de getijden. Het was een plek voor vissers, kunstenaars en mensen die aangetrokken werden door de grenzen van het bekende. De kliffen waren zelfs toen al aan het afbrokkelen, de oceaan won het altijd, maar het had een bepaalde eenzaamheid, het gevoel dat je in het land en de zee kon verdwijnen en door geen van beide kon worden geclaimd. Het is nu anders: meer gecontroleerd, drukker. Maar als je weet waar je moet zoeken, vind je Montauk nog steeds. De oceaan is niet veranderd. De kliffen houden voorlopig nog stand. En als je vroeg genoeg gaat, voordat de wereld wakker wordt, kun je het nog steeds horen – het gebrom van iets enorms en onverschilligs, iets dat ons niet nodig heeft, maar het desondanks verdient om beschermd te worden.

Je bent in de buurt gebleven, toch? Waar breng je nu je tijd door, en hoe is dat anders dan of vergelijkbaar met je tijd in Montauk?

Ik mis de rauwheid ervan. Montauk was op niemand afgestemd, het was niet ontworpen om iets voor iemand specifiek te zijn. Het bestond gewoon – ruig, geteisterd door de wind, gevormd door de getijden. Het was een plek voor vissers, kunstenaars en mensen die aangetrokken werden door de grenzen van het bekende. De kliffen waren zelfs toen al aan het afbrokkelen, de oceaan won het altijd, maar het had een bepaalde eenzaamheid, het gevoel dat je in het land en de zee kon verdwijnen en door geen van beide kon worden geclaimd. Het is nu anders: meer gecontroleerd, drukker. Maar als je weet waar je moet zoeken, vind je Montauk nog steeds. De oceaan is niet veranderd. De kliffen houden voorlopig nog stand. En als je vroeg genoeg gaat, voordat de wereld wakker wordt, kun je het nog steeds horen – het gebrom van iets enorms en onverschilligs, iets dat ons niet nodig heeft, maar het desondanks verdient om beschermd te worden.

Waarom heb je EchoWild opgericht?

EchoWild is in principe een verlengstuk van alles wat mijn vader me heeft geleerd. Hij gaf me het soort onderwijs dat je niet in boeken vindt: hoe je moet kijken, waar je op moet letten, en hoe je leert beseffen dat onze wereld niet losstaat van de natuurlijke wereld. Hij was ervan overtuigd dat schoonheid niet alleen zit in wat je kunt zien, maar ook in hetgeen je kiest te beschermen. EchoWild is mijn manier om ervoor te zorgen dat die les niet verloren gaat. We werken aan het beschermen van de landschappen en wilde dieren in The East End, door gewonde dieren te redden, leefomgevingen te herstellen en ruimtes die kaal zijn geroofd weer wild te maken. We bouwen een dierenziekenhuis, leggen regentuinen aan om het water te filteren en creëren corridors voor inheemse soorten om terug te keren. Elk stuk land dat wordt gered, elk wezen dat nog een kans krijgt, is een manier om die wildernis in stand te houden. Montauk heeft me gevormd en dit werk is mijn manier om iets terug te geven. De kliffen, de stranden, de bossen – ze leerden mij mijn eerste lessen. Mijn vader zag de magie in hen en hij zorgde ervoor dat ik het ook zag. Nu is het mijn beurt om ervoor te zorgen dat die magie niet verdwijnt.
SHANNON ADDUCCI is een auteur en mode-redacteur uit New York. Haar werk is verschenen in Elle, GQ, Departures, Robb Report, WWD en T: The New York Times Style Magazine.
Meer van
article image
Mensen
De vele bijzondere levens van Neil Zarama
Dit seizoen markeert het begin van een bijzondere samenwerking met een van de talentvolste nieuwe edelsmeden uit de inheemse gemeenschap, die onze passie voor authenticiteit en het vertellen van verhalen deelt. Zijn met de hand gemaakte collectie omvat onder andere manchetknopen, ringen en gespen voor riemen. En de man erachter is zelf gevormd door een leven vol avontuur en inventiviteit.
Lezen
article image
Culture
The RL Q+A: Jimmy Begay, Jr.
The silversmith and artist on five decades of creating one-of-a-kind traditional Navajo masterpieces
Lezen
article image
Culture
The RL Q+A: Pride 2022
Four voices from our campaign weigh in on the impact, history, and legacy of the Pride movement
Lezen