De authentieke en tijdloze wereld van Ralph Lauren
mei 2026
RL/Reizen

Racen aan de Rivièra

In de zomer van 1981 wedde een Fransman met een Amerikaan dat hij hem kon verslaan in een bootrace langs de kust van Saint-Tropez. Hun vriendschappelijke weddenschap groeide uit tot wat potentieel 's werelds mooiste regatta is.
Zodra augustus aanbreekt, draait het in de cafés onder de beroemde karmozijnrode luifels van Sénéquier, te midden van de pastisglazen die langzaam beslaan in de nazomerzon, onvermijdelijk om één onderwerp: Les Voiles de Saint-Tropez. Les Voiles, al decennialang een vaste waarde op de mediterrane zeilagenda, is een regatta als geen ander: een combinatie van verschillende klassen, uiteenlopend van historische raceschoeners en moderne prestatiejachten tot ultramoderne carbon-maxi's, die zij langs zij strijden om mee te dingen naar een aantal van de meest begeerde trofeeën in de zeilsport. In tegenstelling tot de hypertechnische America’s Cup ligt de focus hier elk jaar in september op de schippers-eigenaren, die ‘meesters van het universum’ die niet alleen over ruime ligplaatsen en dikke portemonnees beschikken, maar ook over formidabele zeemanskunsten; in de exclusieve, competitieve wereld van de elite-zeiljachtbezitters is Les Voiles de race waar zeilreputaties vorm krijgen. Het is, kortom, très tropézien. Er is wellicht geen plek op aarde die zo onlosmakelijk met de zee verbonden is als Saint-Tropez, genoemd naar de Romeinse martelaar Torpetius, wiens lichaam en relikwieën hier volgens de overlevering ongeschonden aanspoelden nadat zij tijdens Nero’s bewind waren toevertrouwd aan de stroming van de Arno. Eeuwen later – eind 19de eeuw – dreef een andere visionair de haven van Saint-Tropez binnen. Ditmaal was het de avant-garde schilder Paul Signac, aan boord van zijn schip Olympia. Overweldigd door het schitterende mediterrane licht, doopte hij het kleine vissersdorpje binnen no time om tot het zuidelijke centrum van het late neo-impressionisme; al snel was iedereen, van Henri Matisse tot Albert Marquet, vaste gast aan de kade.
Anders dan Ibiza of Monaco heeft deze voormalige vissershaven – trots en koppig – zijn kleinschalige charme behouden.
Maar het zou nog zestig jaar duren voordat Saint-Tropez dé bestemming van de internationale jetset werd, met de komst van regisseur Roger Vadim van En God schiep de vrouw en de sprankelende rijzende ster in de filmwereld: Brigitte Bardot. Ze betoverde een wereldpubliek met haar ongedwongen blootvoetse elegantie en sensuele uitstraling – eigenschappen die het beeld van St. Trop tot op de dag van vandaag vormen. Het is dan ook haast vanzelfsprekend dat het ontstaan van Les Voiles terug te voeren is op een spontane weddenschap uit 1981 tussen twee zeer verschillende jachten: de 12-meterklasse Ikra, met aan het roer de Fransman Jean Laurain; en Pride, een Swan 44-zeiljacht van de Amerikaan Dick Jayson. Het parcours, dat ter plekke werd uitgezet door Patrice de Colmont, destijds eigenaar van de beroemde Club 55, voer vanaf de Portalet-toren, rond de Nioulargue-boei en eindigde voor de beachclub van het restaurant, waar de bemanning van beide schepen na de race onthaald werd voor een uitbundig feest. Toen een lokale verslaggever op de festiviteiten stuitte en vroeg wat er gaande was, vertelde De Colmont hem dat de 'Club 55 Cup' zo-even was gewonnen. Om het moment te vieren dook hij een zilveren schaal op uit het servies van de Franse marine en overhandigde deze aan Laurain, de kapitein van de Ikra – het winnende schip. Het was deze weddenschap, die om de eer te doen was, die al snel uitgroeide tot La Nioulargue: genoemd naar het rotsachtige ondiep voor de kust van Pampelonne, wat het enige keerpunt van de oorspronkelijke race markeerde, en dat al snel een elite groep eigenaren en professionele zeilers aantrok. De beroemde, ongedwongen race zou bestaan tot 1995, toen een dodelijk ongeval een einde maakte aan de regatta. Vier jaar later werd het evenement nieuw leven ingeblazen als Les Voiles de Saint-Tropez, nu onder de auspiciën van de historische plaatselijke zeilvereniging, met nadruk op moderne veiligheidsprotocollen, reglementair wedstrijdtoezicht en een gestructureerde raceorganisatie, maar met behoud van de spirit en de door schippers-eigenaren gedreven flair van het oorspronkelijke evenement.
Vandaag de dag kunnen toeschouwers bij Les Voiles getuige zijn van hoe een strak gelakt zeilschip uit de jaren dertig over de finish glijdt, gevolgd door een revival van een J-klasse jacht, gevolgd door een carbon-maxi die nevel opwerpt richting Pampelonne. De magie van de moderne race schuilt in de combinatie van grand-prix-racers naast klassiekers uit het gouden tijdperk, Wally's naast klassieke eenmasters, jachten met zwenkkiel naast traditionele langkielers – de een bemand door professionals, de ander door pleziervaarders. Veel boten liggen tussen de races door met het achtersteven naar de kade afgemeerd, wat toeschouwers de kans geeft om oog in oog te komen met een selectie van de mooiste racevaartuigen en meest ervaren zeilers ter wereld.

Related Story

Koffers pakken voor het paradijs

Waarom het fantaseren over een vakantiegarderobe op zich al voor veel voorpret zorgt.
Door
LEES NU
OP DE OVERWINNING
Patrice de Colmont reikt de trofee uit voor de eerste race in 1981, met deelnemers Jean Laurain (links) en Dick Jayson. (Foto met dank aan Sylvie Bourgeois Harel)
Dit is de romantiek van Les Voiles, en van Saint-Tropez, van dichtbij beleefd: offshore-legendes en America's Cup-stuurlieden als Loïck Peyron en Paul Cayard die bij Sénéquier onder het genot van een espresso bijpraten, terwijl in de verte de bleke stenen vestingmuren van de zeventiende-eeuwse Citadelle de Saint-Tropez boven de terracotta daken uitrijzen. Anders dan de overprikkelende energie van Ibiza of de miljardairsgetto die Monaco is geworden, behoudt deze voormalige vissershaven – trots en koppig – zijn kleinschalige charme. Ware luxe voor wie de ziel van de plek begrijpt; in essentie gesloten voor wie dat niet doet. Wie hier voor het eerst komt, moet zeker even de tijd nemen om onder het genot van een kop koffie of een aperitief het dorpje te bewonderen vanaf de bovenste balkons van Le Sube, het historische hotel en café aan de haven met de ziel van een oud zeilschip. Vanaf hier hebt u prachtig uitzicht op het dagelijkse ritme van Saint-Tropez en de tijdloze charme van de Rivièra met haar mix van zout en mahoniehout. Middagen die overvloeien in avonden – en nog later worden – horen bij Club 55, het chique toevluchtsoord op het strand dat is opgericht door de ouders van regatta-medeoprichter Patrice de Colmont. De club is gespecialiseerd in gegrilde vis, rosé en trekt beroemde gasten aan die buiten het bereik van de paparazzi even willen ontspannen. Wilt u een stukje Saint-Tropez mee naar huis nemen? La Vieille Mer biedt met zorg geselecteerde nostalgische souvenirs in de vorm van maritiem antiek en zeewaardige curiosa. Of maak op zondagochtend tijd vrij voor Le Jas des Roberts, een Provençaalse brocamte die bekend staat om haar vintage linnengoed, doorleefde boerentafels en -kasten, rustiek aardewerk en regionaal zilverwerk. Banc Bleu biedt dan weer soelaas voor de zeevarende ziel van de Côte d'Azur met zijn handgebreide visserstruien. Maar zoals Les Voiles de Saint-Tropez ons leert, is de ziel van het dorp nooit te koop. Het is een filosofie, een denkwijze, een manier van leven – très tropézien.

JOSH CONDON is schrijver en redacteur gevestigd in Brooklyn, New York.
Opening

Aan de Place de Lices

Ralph Lauren's nieuwste winkel opent deze zomer op een steenworp afstand van het centrale plein van Saint-Tropez, dat bekendstaat om de eeuwenoude platanen die zo levendig zijn vastgelegd in de werken van Paul Signac, die het zijn thuis noemde. In dit elegante ensemble van twee in elkaar overlopende gebouwen – het ene voor herenkleding, het andere voor dames- en kinderkleding – worden maatwerk, styling- en garderobe-advies aangeboden. Op een aangrenzende binnenplaats zal onze eigen Ralph’s Coffee-truck staan – wat de perfecte gelegenheid vormt voor een potje pétanque.
28-30 Boulevard Vasserot
83990 Saint-Tropez, France